eeltige vingers

trek niet aan me
knaag en rijt niet zo
ben al rafelig genoeg vandaag

ga elders dood zijn
zeur andermans hoofd
en laat eens los die hartgreep

wat is rouwen eigenlijk
zijn de littekens niet genoeg?
in ieder geval schots en scheef


mag ik huilen hier,
mag dat?

mag ik schuilen dan, tien eeltige vingers lang
waar ben ik en mijn,  mis jou en jij,
gewoon alles



Inge 10-2012

blauw hart

gesponnen woord

maanzang

rijs omhoog, gericht

als sterren verscheuren

omwolkt het witte licht

de wolfsgrijze geuren

groei in klauwend nachtverblijf

keelklank niet kan verschuilen

schud ik de dagen van mijn lijf

om met de maan te huilen